Kardynałem, który odegrał dużą rolę w upowszechnianiu katolickiej doktryny społecznej pod koniec XIX wieku, był arcybiskup Baltimore James Gibbons.
Przyszedł na świat 23 lipca 1834 r. w tym mieście jako czwarte z sześciorga dzieci imigrantów przybyłych z Tourmakeady w hrabstwie Mayo w Irlandii. Ponieważ jego ojciec Thomas zapadł na gruźlicę, rodzina wróciła do Irlandii, gdzie w Ballinrobe w hrabstwie Mayo prowadzili sklep. Młody James pracował tam nawet jako dziecko. W 1847 r. Thomas Gibbons zmarł, a jego żona Bridget wróciła z dziećmi do Stanów Zjednoczonych i osiedliła się w Nowym Orleanie. W 1855 r. młody James wstąpił do St. Charles College w Ellicott City w stanie Maryland. Po ukończeniu tych studiów w 1857 r. wstąpił do seminarium duchownego w Baltimore. Święcenia kapłańskie przyjął 30 czerwca 1861 r. Wkrótce objął Parafię św. Wawrzyńca w Baltimore. Podczas wojny secesyjnej służył jako kapelan jeńców Armii Konfederatów w Forcie McHenry w Baltimore.
W 1865 r. arcybiskup Baltimore i prymas Stanów Zjednoczonych Martin Spalding mianował Gibbonsa swoim sekretarzem. W tej roli pomógł on Spaldingowi przygotować synod w Baltimore w październiku 1866 r. Na prośbę Spaldinga zebrani zalecili, aby Watykan utworzył wikariat apostolski Karoliny Północnej i mianował Gibbonsa jego przewodniczącym. Tak też się stało: 3 marca 1868 r. papież Pius IX mianował Gibbonsa pierwszym wikariuszem apostolskim Karoliny Północnej.
Pełna treść tego artykułu
w wersji drukowanej (zamów telefonicznie 34 369 43 51 lub mailowo kolportaz@niedziela.pl)
lub zamów e-wydanie.
